در این مقاله به بررسی ساختارهای لولههای چند لایه پلیمری میپردازیم. در بخش قبلی، مزایای لولههای پلیمری چند لایه ( لوله های پلیمری چند لایه، گزینه ای اقتصادی برای سیستم های لوله کشی مختلف ) را مرور کردیم و اهمیت استفاده از این گزینههای اقتصادی در سیستمهای لولهکشی مختلف را مورد بررسی قرار دادیم. حالا نوبت به معرفی ساختارهای مختلف این لولهها و معیارهای انتخاب لایه چسب مناسب رسیده است.
لایههای تشکیلدهنده لولههای پلیالفینی چند لایه
لولههای پلیالفینی چند لایه از اجزای زیر تشکیل شدهاند:
لایه پلیالفین (PE، PP یا PB):
این لایه انعطافپذیری را به لوله اضافه میکند و از مزایای اصلی آن میتوان به قیمت مناسب و سبکی اشاره کرد.
لایه آلومینیوم یا EVOH:
این لایه برای ایجاد ساختاری نفوذناپذیر در برابر اکسیژن و افزایش مقاومت در برابر خزش و کاهش آبرفتگی کاربرد دارد.
ساختارهای منعطف لولههای چند لایه پلیمری
1. ساختارهای منعطف الاستیک
این ساختار شامل لایه پلیالفینی و EVOH است. در ساختارهای پنجلایه، لایه EVOH با پلیاتیلن محافظت میشود و در صورت استفاده از PB، مقاومت حرارتی لوله نهایی افزایش مییابد.
2. ساختارهای منعطف غیرالاستیک
در این ساختارها از پلیالفینها و لایه آلومینیومی استفاده میشود. ویژگی بارز این ساختار، مقاومت بالای آنها در برابر فشار سیال داخلی است.
ساختارهای سخت (Rigid)
ساختارهای سخت در لولههای چند لایه پلیمری به دلیل انبساط طولی ناچیز و استحکام مکانیکی بالا، برای کاربردهایی که پایداری ابعادی حیاتی است، انتخاب میشوند. در این ساختارها معمولاً از PPهای حاوی الیاف شیشه استفاده میشود.
اهمیت انتخاب لایه چسب مناسب در لولههای چند لایه
انتخاب لایه چسب (Tie Layer Adhesive) یکی از مهمترین بخشهای تولید لولههای چند لایه پلیمری است. این لایه باید تمامی الزامات عملکردی لولهها را تأمین کرده و پس از آزمونهای استحکام و فشار، از جدایش جلوگیری کند. معیارهای انتخاب چسب مناسب عبارتاند از:
- شرایط کاربری (دمای عملیاتی، فشار و نوع سیال)
- ساختار لوله (منعطف یا صلب)
- نوع لایهها (پلیمر یا آلومینیوم) و شرایط تولید
ساختار لولههای چند لایه پلیمری و انتخاب صحیح لایههای مختلف، بهویژه لایه چسب، نقش بسیار مهمی در عملکرد سامانههای تاسیساتی دارد. استفاده از چسب نامناسب میتواند کل عملکرد لوله و سیستم را مختل کند و خسارات زیادی به همراه داشته باشد.