نرم کننده های PVC یا پلاستی سایزرها جزء اساسی فرمولاسیون قطعات منعطف و نرم پایه PVC هستند. این افزودنیها نقش کلیدی در بهبود خواص انعطافپذیری و نرمی محصولات پلیمری دارند. اگر به دنبال اطلاعات جامع در مورد افزودنیهای نرم کننده هستید، مطالعه این مطلب را از دست ندهید. همچنین میتوانید در مورد نرم
نرم کننده های PVC
نرم کننده های PVC با کاهش اصطکاک و نیروهای بین مولکولی در زنجیرههای PVC، باعث حرکت بهتر زنجیرههای پلیمری میشوند. این ویژگی به ایجاد انعطافپذیری و نرمی در فرمولاسیون نهایی کمک میکند. البته، در مقادیر پایینتر از 10 phr، این افزودنیها ممکن است به جای نرم کردن، سختی و شکنندگی ایجاد کنند.
خانوادههای مختلف نرم کننده های PVC
بزرگترین دسته نرم کننده های PVC شامل فتالاتها و استرهای فتالاتی مانند DOP (DEHP) است. برخی دیگر از ساختارهای رایج عبارتاند از:
- DiNCH و DiNP (سیکلوهگزانهای کربوکسیلیک اسید)
- DOTP (ترفتالاتها)
- TOTM (استرهای ترملیتیک)
- DOA و DiNA (آدیپیتها)
- فسفاتها و استرهای اسید فسفریک
- سیتریک اسید استرها
- بنزوئاتها و سولفوناتها
- نرم کننده های پلیمری مانند پلی استرها
- اسید استرهای اپوکسیده شده (مانند ESBO)
- پارافینهای کلره شده
در نرم کننده های فتالاتی مانند DUP، DiUP و DTDP، افزایش طول زنجیره فتالاتی، مهاجرت به سطح را کاهش میدهد، اما هزینه تولید را بالا میبرد.
پارامترهای انتخاب نرم کننده مناسب
انتخاب افزودنی نرم کننده باید بر اساس معیارهای زیر انجام شود:
- قیمت
- سازگاری با اجزای فرمولاسیون
- مقاومت در برابر مهاجرت و استخراج
- تاثیر بر انعطافپذیری در دماهای پایین
- فراریت و مقاومت در برابر نور خورشید
- تاثیر بر خواص مکانیکی و استحکام
محدودیتها و جایگزینهای نرم کننده های فتالاتی
با وجود عملکرد عالی فتالاتها مانند DOP در ایجاد انعطافپذیری، نگرانیهای مرتبط با سلامت باعث شده است استفاده از این مواد در برخی کشورها محدود شود. از جمله جایگزینهای مناسب میتوان به DOA و TOTM اشاره کرد که هم خواص مطلوب و هم ایمنی بیشتری دارند.
استفاده صحیح از نرم کننده های PVC میتواند خواص نهایی محصول را بهبود ببخشد. با این حال، توجه به ترکیب، غلظت، و محدودیتهای استفاده از این مواد برای اطمینان از عملکرد بهینه محصول ضروری است. برای دریافت اطلاعات تخصصیتر، مطالعه دقیق مشخصات هر نوع نرم کننده پیشنهاد میشود.