افزودنیهای پلیمری با شعار “مصرف کم، اثربخشی بالا” به پلیمرها اضافه میشوند. اما همین اثربخشی بالا تنها زمانی ممکن است که افزودنی مناسب انتخاب و به مقدار کافی استفاده شود. یکی از پرکاربردترین گروههای افزودنی در صنایع پلیمری، افزودنیهای شفافکننده یا مستربچهای Clarifier هستند که وظیفه تغییر خواص ظاهری و شفافیت قطعات پلیمری را بر عهده دارند.
چگونه افزودنیهای شفافکننده شفافیت را افزایش میدهند؟
برای شفافیت یک قطعه پلیمری، اندازه واحدهای ساختاری باید کوچکتر از طول موج نور مرئی باشد. در پلیمرهای بینظم یا آمورفی مانند PET، PC و PS، به دلیل عدم تشکیل بلورچهها، محصولات بهصورت طبیعی شفاف هستند. اما در پلیمرهای بلورینی چون PP و PE، بلورچههایی تشکیل میشوند که ابعادی بزرگتر از طول موج نور مرئی دارند.
در اینجا، افزودنیهای شفافکننده وارد عمل شده و از تشکیل بلورچههای بزرگ جلوگیری میکنند. با این حال، طراحی و تولید این افزودنیها نیازمند دانش دقیق از مکانیسم بلورینگی هر پلیمر است.
افزودنیهای شفافکننده برای PP و PE
به دلیل کاربرد گسترده پلیپروپیلن (PP)، شفافکنندههای این پلیمر تجاریسازی شدهاند. این شفافکنندهها، معمولاً از خانواده سوربیتولها بوده و بهصورت مستربچ تولید و استفاده میشوند. به کمک این افزودنیها، انواع شفاف PP میتوانند جایگزینی برای PS، PET و حتی PC باشند.
در کنار PP، اخیراً تلاشهایی برای تولید افزودنیهای شفافکننده PE نیز انجام شده است. این افزودنیها علاوه بر افزایش شفافیت، خواص مکانیکی قطعات تولیدی را نیز تقویت میکنند و سیکل تزریق را کوتاهتر میسازند.
عوامل هستهزا: تقویت خواص مکانیکی
برای کاربریهایی که شفافیت اهمیت ندارد، عوامل هستهزا توسعه داده شدهاند. این افزودنیها وظیفه تقویت خواص مکانیکی پلیمر را بر عهده دارند و با کنترل شرینکیج (آبرفتگی)، بهرهوری تولید را افزایش میدهند. عوامل هستهزا برای پلیمرهایی مانند PP، PE، PA و PET قابل استفاده هستند و حتی در تولید پلیپروپیلنهایی که خواص مکانیکی قابل رقابت با ABS دارند، نقش مهمی ایفا میکنند.
انتخاب درست: کلید موفقیت در تولید
افزودنیهای شفافکننده و عوامل هستهزا، افزودنیهای مهندسی هستند که با انتخاب مناسب میتوانند تحولات بزرگی در صنعت پلیمر ایجاد کنند. این انتخاب هوشمندانه، نهتنها به بهبود کیفیت محصول کمک میکند، بلکه در کاهش هزینهها و افزایش نرخ تولید نیز مؤثر است.